Baszta koło Barcinka na Pogórzu Izerskim

 Baszta.

          W obrębie  Pogórza Izerskiego na pd-wsch skraju Wzniesień Radoniowskich, po obu stronach Doliny potoku Wieziec, na stokach bezimiennego Szczytu (401m n.p.m.) i Zabawy (434m n.p.m.) oglądamy ciekawe i zapomniane miejsca, o których większość turystów nie ma szans dziś się dowiedzieć. 

 Przełom rzeki Kamienica.

Okolica wsi Barcinek kojarzona jest głównie z trasami rowerowymi i malowniczym przełomem rzeki Kamienica, który zaczyna się w tej miejscowości, a kończy kilka kilometrów dalej, gdzie Kamienica wpada do Bobru, w miejscu gdzie kończy się cofka Jeziora Pilchowickiego.  

 Barcinek ruiny sanatorium.

 Eksploracja w poszukiwaniu fantów...

Sam Barcinek, obecnie przeżywa okres cywilizacyjnego uwstecznienia, o czym świadczą straszące dziś ruiny byłego sanatorium mogące być dzisiaj jedynie plenerem dla filmowców realizujących horrory typu „Silent Hill”, podobnie rzecz ma się z tzw. torpedownią, pozostałością po niemieckiej fabryce, która w kręgach eksploratorskich owiana jest legendą o ukrytych tam artefaktach (opowieści o wiadrach ze złotem). 

 Barcinek w okresie świetności.

W Barcinku oprócz interesującej architektury wiejskiej, godnym zobaczenia jest zespół pałacowy, złożony z kilku budowli, ciekawy jest też cmentarz przy kościele Michała Archanioła, gdzie znajduje się monument i groby z okresu I-Wojny Światowej. 

 Barcinek w okresie świetności.

 Dolina potoku Wieziec.

Barcinek (niem. Berthelsdorf), to dawna miejscowość letniskowo-uzdrowiskowa, w której jeśli dobrze się przyjrzeć, z łatwością odnajdziemy, budynki sanatoryjne, byłe pensjonaty i hotele, jak i też założenie parkowe oraz ścieżki spacerowe dla kuracjuszy. Spragniony kontaktu z przyrodą turysta, ma tu jeszcze okazje, zapoznać się z miejscami, totalnie zapomnianymi, choć znajdującymi się blisko tej miejscowości.

 Kamienica.

Na pierwszy plan oczywiście wysuwa się tu dolina Kamienicy, ze stojącymi nad stromym brzegiem skałami – Ściankami, obserwujemy, tu rzekę, która przebija się przez twarde podłoże skał metamorficznych (gnejsy i granitognejsy), w okresie roztopów przy dużych stanach wody, rzeką Kamienicą można nawet pływać kajakiem, natomiast po prawej stronie rzeki, tuż przy drodze z Barcinka oglądamy tu jaskinie szczelinowo-rumowiskową - Schronisko Przełom-Kamienicy (13m dł. JW) skały i mniejsze schroniska podskalne.

Jaskinia - Schronisko Przełom-Kamienicy.

Mniej znany jest rejon doliny potoku Wieziec, który jest lewym dopływem Kamienicy. Dla miłośników dzikiej wędrówki, zwiedzanie zarówno doliny tego potoku, jak i znajdujących się tu granitowych skałek, może być ciekawym odkryciem.

 Dojście z Barcinka skrajem lasu w kierunku skały Baszta.

W rejon skały Baszta, możemy dojść na dwa sposoby: a/ wędrując bezpośrednio od centrum Barcinka dawną drogą spacerową, skrajem polnym z lewa do góry ku skale lub, b/ podążając niczym przez dzikie ostępy i wykroty, doliną potoku Wieziec i wypatrując skał znajdujących się w połowie doliny na stoku bezimiennego szczytu (401m n.p.m.) w lesie nazywanym przez Niemców „Mühl Busch”.

 Baszta z pozostałymi skałami z lasu Müchl Busch.

Zbudowana z granitów dwułyszczykowych Baszta, to w gruncie rzeczy zgrupowanie kilku skał i znajdujących się w pobliżu bloków.

 Baszta.

Baszta.

Centralna skała, z widocznymi śladami po zorganizowanym, tu w okresie niemieckim punkcie widokowym, pod względem estetyki kształtów przedstawia się nader interesująco. Dobrze jest zatem obejść skałę, także i od dołu, wówczas obejrzymy jej zerwy, ściany i filary oraz znajdującą się w niej nienotowaną dotąd w żadnej literaturze Jaskinie w Baszcie, do której jednak wlotu trzeba się nieco wspinać. 

 Baszta.

Baszta, podobnie jak i inne skałki znajdujące się w rejonie Pogórza Izerskiego np. Bojanka, to także świetne miejsce, do podziwiania krajobrazu i choć obecnie skała zarasta, to jednak wciąż stoi przy krawędzi lasu, tuż przy rozległych polach, dzięki czemu możemy stąd podziwiać panoramę Gór Izerskich i Karkonoszy.

 Baszta.

 Jaskinia w Baszcie.

Jest, to miejsce, w którym można zorganizować turystyczny biwak, z dala od tłumów, które w tym czasie tłoczą się w restauracji na Śnieżce lub w schronisku Samotnia, po którym już została tylko nazwa, gdyż spokoju niestety raczej się już tam nie doświadczy, podobnie zresztą jak na Morskim Oku w Tatrach, więc cóż z tego, że jest tam pięknie, skoro  człowiek czuje się tam gorzej niż w hipermarkecie. 

 Jaskinia w Baszcie.

Eksploracja Jaskini w Baszcie, ukazała, że jest, to obiekt znany, choć dotąd nieopisywany przez geomorfologów, grotołazów i znawców rejonu. Pod względem fizycznym jest, to granitowa jaskinia szczelinowa z jednym wejściem o wymiarach 62cm x 284cm i łącznej długości ok. 13 m. (pomiar taśmą mierniczą Jan Wieczorek 2016r.).

 Baszta.

 Jaskinia w Baszcie.

Niestety jaskinia ze względu, że znajduje się tuż pod urwiskiem szczytowym Baszty, jest systematycznie zaśmiecana przez tubylców, butelkami i puszkami po piwie, gdyż polski pseudo miłośnik gór i spacerów, w góry wybiera się na degustacje wódki i innych napojów wyskokowych – efektem tego hobby jest, to, że w rozmaitych miejscach jak nasz kraj długi i szeroki „Żubr w trawie piszczy”.

Kliknij i obejrzyj film o Baszcie.

/Jan Wieczorek/

 Foto: Jan Wieczorek i Przemysław Kalbrun

 zdjęcia archiwalne Barcinka z internetu.

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com

Skalne Miasta - Jiráskove skály

Jiráskove skály.

      
  Jedną z mniej znanych opcji zwiedzania skalnych miast Broumovskiej vrchowiny, jest oglądanie mini skalnego miasta Jiraskowych skałek, znajdujących się w pobliżu wsi Skály w obrębie piaskowcowego masywu Adršpašsko-Teplickich skał zaliczanych do zachodniej części Gór Stołowych.

Jiráskove skály.

 Hrad Skaly.

Urokliwe Jiráskove skály, nazwę swą przybrały od wybitnego pisarza czeskiego Aloisa Jiraska, autora m.in.: „Starych Podań Czeskich” i powieści historycznych np., „Skaly”, który w swoich książkach pisał o powstaniu państwa Czeskiego jak i też między innymi o zamku Bischofstein, pochodzącym z 1393r, którego ruiny znajdują się w kulminacji Jiraszkowych Skał - Hrad Skály – Bischofstein.

 Teplice nad Metuji.

Najlepszym punktem wypadowym w ten rejon Sudetów, jest miasto Teplice nad Metují, skąd możemy do wsi Skały przybyć zarówno pieszo wędrując m.in. niebieskim szlakiem turystycznym, jak i też dojechać rowerem lub samochodem.

Skály.

 Jiráskove skály.

Zbudowane z piaskowca Jiráskove skály górują nad urokliwym Czernym Jeziorkiem w masywie szczytu Skály (694m n.p.m.). Jest, to miejsce głównie znane przez czeskich turystów, turyści z naszego kraju docierają tu już rzadziej, a to pewnie z tego powodu, że miejsce, to nie jest przystosowane do masowej turystyki; droga dojazdowa jest tu wąska, autokary miałyby tu z pewnością problem, a sama wioska, od której podchodzi się na zamek Skály i skałki, jak i też na najwyższy szczyt w masywie Adršpašsko-Teplickich skał Čáp (786m n.p.m.), jest jak gdyby na wysuniętej flance, gdyż w pewnym momencie kończy się tu droga asfaltowa (zakaz wjazdu), a zaczynają się drogi szutrowe - wiąże się to ze specyficzna budową geologiczną, związana z uskokami występującymi pomiędzy Adršpašsko-Teplickich skałami, a Zaworami.

 Widok z Jiraszkowych Skał w kierunku Gór Orlickich.

 Černé Jezerko.

Miejscowość Skály, ma klimat wioski letniskowej, rozciągają się stąd ciekawe widoki na Słupi skaly (771m n.p.m.), Čáp (786m n.p.m.), ale i także na znajdujące się za kuestami Jestřebí hory z najwyższym szczytem Žaltman (739 m n.p.m.). Najciekawszym zabytkiem miejscowości jest dawny pałacyk biskupów z Hradca Kralove zwanym Bischofstein (Biskupi Kamień), obecnie pełni role hotelu, w pobliżu, którego możemy zaparkować samochód i udać się w kierunku pobliskiego Czarnego Jeziorka.

Černé Jezerko.

Černé Jezerko nazwane tak od zabarwienia wody, znajduje się w niecce, którą można przejść dookoła, podziwiając zarazem jeziorko, jak i też znajdujące się przy nim skałki.

Jiráskove skály.

 Ruiny zamku Skaly.

Od Czarnego Jeziorka wspinamy się następnie ku zgrupowaniu Skał Jiráska, które podzielone są na dwie grupy formacji piaskowcowych, najbardziej znaną grupą, jest ta znajdująca się bezpośrednio nad Czarnym Jeziorkiem, z wkomponowanym w naturalny układ skał średniowiecznym zamkiem Skály (Bischofstein).

 Rzut zamku.

Podejście na punkt widokowy, znajdujący się na szczytowych skałach, prowadzi przez przygotowane odpowiednio drewniane schody; po drodze oglądamy tutaj skały piaskowcowe i tablice opisujące historie zamku Bischofstein.

 Piaskowcowe skały tworzą zamek Skály (Bischofstein).

Hrad Skály zbudowano pod koniec XIV wieku z wykorzystaniem naturalnych walorów miejsca. Podobnie jak na zamku Bolczów w Rudawach Janowickich, czy Zamku Chojnik koło Sobieszowa, oglądamy, tutaj pozostałości zamku osadzonego pomiędzy skałami.

Zamek Skály (Bischofstein).

Zamek Skály (Bischofstein).

Im wyżej wspinamy się do góry, tym wycieczka staje się coraz bardziej atrakcyjna, otaczają nas bowiem potężne bloki skał piaskowcowych, na które prowadzą wyznaczone przez wspinaczy drogi wspinaczkowe. My sami idąc pod górę przechodzimy kolejno na dziedziniec zamku i dalej przez wykute w skale schody i łuki wejściowe, wspinamy się na skałę piaskowcową, która pełniła niegdyś funkcje wieży.

Obecnie na szczycie tej skały znajduje się zabezpieczony barierkami punkt widokowy, z którego podziwiamy Góry Stołowe: Masyw Adršpašsko-Teplickich skał, wyizolowaną górę stołową Ostaš (700m n.p.m.), Broumowskie Ściany oraz Wielki i Mały Szczeliniec, widać stąd także Jestřebí hory (pol. Góry Jastrzębie) i Góry Orlickie.

 Punkt widokowy Hrad Skály.

 Widok w kierunku góry Ostaš, Broumowskich Ścian i Szczelinca Wielkiego. 

 Jiraskowe Skały bouldering.

- „Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 2 połowy XIV wieku. W czasie wojen husyckich ówczesny pan warowni Maciej Salava zajął dobra klasztorne zakonników z Broumowa. Potem przeszedł na stronę utrakwistów popierających Zygmunta Luksemburczyka, co zapewniło mu brak represji po zwycięstwie stronników cesarza w bitwie pod Lipanami. Syn Macieja wyprawiał się stąd na Śląsk w łupieżczych wyprawach, co spowodowało interwencję śląskich mieszczan u Jerzego z Podiebradów, który wyraził zgodę na zniszczenie zamku.” /op.cyt.czeskie strony internetowe/

  

/ Jan Wieczorek/

Foto: Jan Wieczorek i Przemysław Kalbrun

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com