Rudawy Janowickie - Brzeźnik i Babie Skały

 Brzeźnik, Babie Skały.

           Miasto Kowary położone jest w obrębie kilku jednostek geograficznych (Kotlina Jeleniogórska, Rudawy Janowickie, Karkonosze), pod względem geologicznym znajduje się na styku skał plutonicznych ze skałami metamorficznymi, co powoduje występowanie szeregu minerałów z rudą uranu włącznie.

Jedną z mniej odwiedzanych przez turystów  górek Rudaw Janowickich, jest Brzeźnik (555m n.p.m.), na którym znajduje się kamieniołom granitu oraz ciekawe Babie Skały.

 Panorama Kowar (Zalew) z Brzeźnika.

Z racji tego, że Brzeźnik (niem. Birk Berg), znajduje się na bocznym odgałęzieniu Rudaw Janowickich, odchodzącym na zachód od ich najwyższego szczytu Skalnika (945m n.p.m.), niekiedy szczyt ten zaliczano do tzw. Pogórza Rudaw Janowickich, o którym raczej nie dowiemy się z żadnej literatury. 

Brzeźnik - Babie Skały.

 Brzeźnik - Babie Skały.

Zapoznanie się z walorami tej niepozornej zbudowanej z porfirowatych granitów waryscyjskich górki, w przebiegu ostatnich lat tj.: po wycince i odsłonięciu znacznych partii szczytu i stoków ma oczywiście sens. Na wycieczkę należy wybrać dobrą pogodę, aby móc dojrzeć z Brzeźnika panoramę miasta Kowary z Karkonoszami w tle.  

Skalna Brama im Klöbera archiwalne. 

Niegdyś Brzeźnik leżał na pd. skraju założenia parkowo-pałacowego w Bukowcu i podobnie jak Bramka, czyli Skalna Brama im Klöbera, znajdująca się pod drugiej stronie Przełęczy pod Brzeźnikiem (492m n.p.m.), był odwiedzany przez spacerujących turystów. Obecnie jak już wspomniałem turyści omijają te miejsce, mimo tego, że górka znajduje się niemal przy samej drodze z Jeleniej Góry do Kowar.

 Brzeżnik - Babie Skały.

Najdogodniejsze, czyli najszybsze dojście na szczyt Brzeźnika, to opcja podejścia nań z Kowar w rejonie skrzyżowania drogi 367, z drogą prowadzącą do centrum miasta Kowar, oraz podrzędnej drogi prowadzącej przez Jeżyny w kierunku Bukowca.

 Brzeżnik - Babie Skały.

Brzeźnik - Babie Skały.

Wejście na szczyt zaczynamy od poziomu Kotliny Jeleniogórskiej, w miejscu, w którym styka się ona z Radawami Janowickimi, w sensie geologicznym, podłoże, z jakim mamy tu do czynienia jest takie samo, mimo przewyższenia, co pokazuje zrębową naturę Sudetów w obrębie granitowej płyty karkonoskiej. – „Granitowa Płyta Karkonoska”, powstała ze skały magmowej głębinowej, czyli takiej, która z wolna zastygała pod powierzchnią ziemi i która wdarła się w wyniku ruchów górotwórczych w pęknięcia i szczeliny, tworząc rozległy i odporny na erozję kompleks skalny, powodujący dodatkowo zmianę struktury skał doń przylegających, a więc ich metamorfozę (przeobrażenie), w strefach kontaktu z gorącą granitową magmą.

 Ruda miedzi - Chakopiryt.

Intruzja skał granitowych, spowodowała wydobycie się roztworów metalicznych m.in. na pn.-wsch. od Karkonoszy, w ten sposób powstały bogate złoża rud metali: żelaza, miedzi, ołowiu, arsenu i pirytów. 

Brzeźnik - Babie Skały.

Podczas podejścia na Brzeźnik mijamy znajdujące się u podnóża stare wyrobisko granitu (kamieniołom) i następnie ścieżkami jak i też na przełaj wspinamy się ku kulminacji szczytowej, na której zalegają ogromne zbudowane z granitu bloki skalne oraz skałki.

Brzeźnik - Babie Skały.

Babie Skały (niem. Riddelfelsen), znajdują się na wysokości (530 -540m n.p.m.), skały te osiągają od kilku do kilkunastu metrów wysokości.

Brzeźnik - Babie Skały.

Na formację Babich Skał składają się dwa urwiska opadające od szczytu wraz z blokowiskami. W części szczytowej znajduje się charakterystyczny blok granitu, wyglądający jakby był wsunięty pionowo w granitowy gruz skalny. W pozostałych miejscach na uwagę zasługują ciągi granitowych murów i kilka małych schronisk podskalnych, występują tu również żyły aplitowe i kociołki wietrzeniowe.

Brzeźnik - Babie Skały kociołek wietrzeniowy.

 

Panorama Kowar (Zalew) z Brzeźnika.

 Tunel pod Przełęczą Kowarską.

Po obejrzeniu skałek turysta ma tu możliwość obejrzenia z powstałego odsłonięcia w lesie, widoku na znajdujące się poniżej Kowary z zalewem znajdującym się przy dawnej fabryce dywanów. -W granitach na Brzeźniku występuje m.in. augit z hornblendą, z kamieniołomu u podnóża góry pozyskiwano granit do budowy tunelu kolejowego pod Przełęczą Kowarską o długości 1025m..

KLIKNIJ  i ZOBACZ FILM O KOWARACH 

produkcji Sudeckich Horyzontów  realizacja: Ryszard Fiedorowicz i Jan Wieczorek

/Jan Wieczorek/

Foto: Jan Wieczorek i Piotr Frydrych i

 zdjęcie archiwalne akwaforty Bramki. 

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com

  

Próg tektoniczny Przesiecka Góra

 Przesieka Wodospad Podgórnej.

             Położona malowniczo na przedpolu Karkonoszy w dolinie rzek: Podgórnej, Czerwienia i Myi Przesieka, słynie głównie ze znanego wszystkim Wodospadu Podgórnej, którego walory estetyczne doceniają nie tylko turyści, ale i także zwolennicy zimnej kąpieli pod wodospadem oraz slacklinierzy, którzy maja tu możliwość przejścia na linie nad ok. 10 metrowym jarem utworzonym przez wodospad. - Kliknij i zobacz film o Wodospadzie Podgórnej

 Przesieka - Kaskady Myi.

W pobliżu Przesieki watro również zobaczyć: kaskady Myi, Dolinę Czerwieni oraz szereg formacji skalnych: Dziurawa Skała, Waloński Kamień,Chybotek, w tym mało znane zgrupowania całych ciągów skał granitowych pomijanych przez odwiedzających tę miejscowość.   

 Dziurawy Kamień z widocznym schroniskiem podskalnym.

Terenem wartym odwiedzenia, ze względów estetycznych i geomorfologicznych jest Przesiecka Górą 610 (m n.p.m.), a ściślej opadający do Przesieki jej południowy stok, na którym znajdują się dziesiątki granitowych bloków, baszt, murów i ambon skalnych, o niebagatelnej urodzie, znane głównie wspinaczom uprawiającym buldering. 

 Przesiecka Góra z Dziurawej Skały.

 Przesiecka Góra.

Miejsce te z racji podcięcia tektonicznego, przypomina nieco rezerwat Skałki Gorzeszowskie w Zaworach, tyle, że skałki na Przesieckiej Górze mają nieco mniejsze rozmiary i zamiast z piaskowca zbudowane są z granitu porfirowatego, poprzecinanego w wielu miejscach żyłami aplitu i kwarcu.

 Przesiecka Góra.

W rejon Przesieckiej Góry (niem. Gollner) najszybciej dostaniemy się z Przełęczy Zachełmskiej (585m n.p.m.), przez którą poprowadzony jest zielony szlak turystyczny. Od wymienionej przełęczy na przełaj lub leśnymi drogami, udajemy się najpierw na spłaszczony od tej strony szczyt Przesieckiej Góry, aby dojść do stromo opadającego ku południu stoku, na którym przez kilkaset metrów ciągną się granitowe formacje skalne (Schodki i bezimienne skały).

Przesiecka Góra.

Przesiecka Góra.

Przyglądając się skałom na Przesieckiej Górze zauważamy pewne rozróżnienia, najwięcej jest tu odizolowanych bloków granitowych, które odspoiły się od wyżej położonych formacji i grawitacyjnie pozsuwały się po stromym stoku.

Przesiecka Góra.

W strefie grzbietowej oglądamy granity, które tworzą niekiedy jakby grań, a także i wydłużone bloki.

Przesiecka Góra.

Nieco niżej skały stają się wyższe, tu oprócz skalnych ambon, pojawiają się także wyizolowane ze wszystkich stron smukłe baszty, oraz skały podobne do kowadeł i grzybów skalnych. 

 Przesiecka Góra.

Ostatnią kategorie granitów stanowią na Przesieckiej Górze, ciągi skał w postaci murów i jarów granitowych, bardzo podobnych do form występujących np. w Czeskim Raju.
 

 Przesiecka Góra.

 

 Przesiecka Góra "skalny dinozaur".

 Kociołek wietrzeniowy.

Obszar Przesieckiej Góry, ukazuje nam piękny geologiczny krajobraz Pogórza Karkonoskiego z przejawami selektywnego wietrzenia, spękaniami poligonalnymi, ciosem granitowym, kociołkami wietrzeniowymi o oryginalnym niekiedy wyglądzie, jak i też schroniskami podskalnymi, okapami i szczelinami granitowymi.

Na zwiedzanie Przesieckiej Góry należy przeznaczyć kilka godzin, teren jest dość skomplikowany, należy więc ze sobą zabrać dobre buty turystyczne.  

 

Jan Wieczorek

/Foto: Jan Wieczorek/

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com

 

Góry Izerskie Czerwone Skałki

 Czerwone Skałki.

         Jedną z najrzadziej odwiedzanych formacji skalnych Gór Izerskich, są położone w pobliżu Skalnego Domu Czerwone Skałki 

 Dojście w rejon Czerwonych Skałek.

Najlepszą opcją dojścia w rejon Czerwonych Skał, jest wyjście z Jakuszyc drogą rowerową E-R 2 (Międzynarodowy szlak rowerowy Liczyrzepa), w kierunku Szklarskiej Poręby. W pierwszej części trasa wiedzie łagodnie szutrową drogą, w pobliżu Bagniska, z którego niegdyś pobierano torf dla Cieplic Śląskich-Zdrój, kolejno drogą rowerową dochodzimy do trasy kolejowej Szklarska Poręba – Harrachov, którą przekraczamy, aby już lekko piąć się pod górę drogą, przy której znajduje się szałas przy Walońskim Kamieniu. Od tej chwili podążając dalej w górę dochodzimy w rejon Czerwonego Potoku, kolejno tą samą drogą idziemy około 100 metrów dalej w górę, aby nagle skręcić w prawo w młody i niekiedy gęsty las, przez który przechodząc na przełaj osiągamy szczyt 945m n.p.m., na którym znajdują się Czerwone Skałki. 

 Czerwone Skałki kulminacja szczytowa.

 Czerwone Skałki.

Charakterystyka tego miejsca, wymaga od nas swoistej żyłki eksploracyjnej, gdyż mimo tego, że znajdujemy się około 300 metrów od wygodnej szutrowej drogi, to jednak formalnie przebywamy w jednym z najbardziej uciążliwych terenów w Górach Izerskich. W rejon Czerwonych skałek docierają głównie jagodziarze, turyści nie mogą tu bowiem liczyć, ani na punkty odniesienia, ani nawet na szutrową drogę, dla ludzi nieprzygotowanych do oglądania  takich obszarów, zwiedzanie Czerwonych Skałek może być antywalorem, gdyż łatwo tutaj zabłądzić, skręcić nogę, lub nawet być ukąszonym przez żmiję zygzakowatą, dlatego też najlepszym okresem, do zobaczenia tego miejsca, jest wczesna wiosna, kiedy, to nie ma już pokrywy śnieżnej i nie ma na brzozach i jarzębinach masy liściowej, co pomaga nam łatwiej poruszać się po tym usianym głazami terenie.

 Blokowisko pod kulminacją szczytową Czerwonych Skałek.

Uwaga! Obszar, na którym znajdują się Czerwone Skałki, położony jest na lekko opadającym stoku, przy czym podłoże z jakim mamy tu do czynienia, to rozległy tor przeszkód, składający się z wykrotów, jam, mniejszych i większych bloków skalnych oraz większych skał, natomiast poniżej znajdują się stare zarosłe już lasem kamieniołomy granitu. 

 Czerwone Skałki.

 Czerwone Skałki.

Czerwone Skałki (Rote Flossfelsen), będące do roku 1945 pomnikiem przyrody, tworzą sporych rozmiarów skalne rozwalisko, na zwiedzanie, którego trzeba poświęcić kilka godzin. - Głazy i skały zbudowane są tutaj z granitu porfirowatego, który w dolnej części obszaru był eksploatowany w dawnych niemieckich kamieniołomach.

 Widok na Wysoką Kopę i Izerskie Garby z Czerwonych Skałek.

Najwyższym punktem Czerwonych Skałek jest formacja szczytowa (952m n.p.m.), od której opada w kierunku Czerwonego Potoku rozległe zarosłe młodym lasem i jagodziskiem granitowe blokowisko. Ze skałki szczytowej oglądamy panoramę Karkonoszy i Gór Izerskich.

Czerwone Skałki.

 Czerwone Skałki.

Najciekawsze pod względem estetyki skałki, znajdują się na przeciwległym wypłaszczeniu, oglądamy tu małe skałki przybierające ładne pionowe kształty, inną grupą granitowych formacji są skały tworzące ogromne nisze i wręcz granitowe komnaty z wielotonowymi blokami skalnymi wiszącymi nad głową. 

 Czerwone Skałki.

Granit porfirowaty jaki tu występuje, raczej nie nadaje się do uprawiania bulderingu, jest ostry w dotyku i nieco zwietrzały, przeważa tutaj poziomy system spękań, co daje efekt w postaci nałożonych na siebie bloków. 

 Czerwone Skałki nasunięcia grawitacyjne granitu.

 Czerwone Skałki Kanciasty Labirynt.

Erozja granitu plus nachylenie stokowe, dało tu także efekty w postaci występowania szczelin skalnych, schronisk podskalnych i jaskiń granitowych.

 Czerwone Skałki Nisza z Okapem.

Obszar Czerwonych Skałek, jest jednym z najbardziej bogatych wystąpień tego typu obiektów w Sudetach Zachodnich podczas eksploracji tego terenu namierzono w roku 2014 kilkadziesiąt obiektów, w tym wytypowano do pomiarów i zmierzono w latach kolejnych 28 schronisk i jaskiń granitowych.

 Czerwone skałki w okresie wczesno-wiosennym.

 Jaskinia Spirala Pod Blokiem.

Większość jednak wymaga pomiarów laserowych, gdyż, są to obiekty złożone, łączące się niekiedy ze sobą w długie ciągi na podobieństwo jaskiń pseudokrasowych występujących w Górach Stołowych tj. w rejonie potoku za wzniesieniem Piekło, koło Pasterki. - Pod względem geomorfologii w rejonie Czerwonych Skałek występują jaskinie: szczelinowe, szczelinowo-zawaliskowe, sródblokowe, rumowiskowe, nisze podskalne oraz jaskinie złożone tj. obiekty łączące w sobie kilka elementów wyżej wymienionych typologii.     

 Czerwone Skały jedno ze schronisk widoczne spękania masy granitowej.

 Czerwone Skałki - Jaskinia Schron za Okapem.

Inwentaryzacja jaskiń dokonana w latach 2014-15 przez Jana Wieczorka (pomiar taśmą itd.), dała efekty w namierzeniu m.in. jaskiń o takich parametrach jak: Jaskinia Szczytowa w Czerwonych Skałkach (23m,40cm dł.), Jaskinia Spirala pod Blokiem (23m,30cm dł.), Kanciasty Labirynt (19m, 50cm dł.), Schron Za Okapem (16m dł.), Jaskinia Przy Jarzębinie (25m dł.) oraz największa prawdopodobnie w polskich Górach Izerskich złożona Jaskinia Labirynt o dł. ok. 50 do 70m (należy powtórzyć pomiar z uwzględnieniem ciągów szczelinowych pomiędzy poziomami sprawa jest konsultowana). 

Czerwone Skałki przed jednym z wejść do jaskini Labirynt.

Zwiedzanie granitowych jaskiń w rejonie Czerwonych Skałek jest bardzo niebezpieczne i z racji na mnogość występowania obiektów wyczerpujące. Większość korytarzy jest widna, jednak są i takie, do których należy zabrać latarki. Nagromadzenie aż tylu obiektów daje dla grotołazów możliwość szkolenia lub nauki pokonywania wąskich korytarzy, co niejednokrotnie jest tu bardziej wyczerpujące niż w wielu jaskiniach krasowych. 

 Czerwone Skałki.

 Wielotonowy strop Komnaty.

Na szczególną uwagę zasługuje nisza podskalna o nazwie Komnata w Czerwonych Skałkach, jest, to jedna z bardziej ciekawych form granitowych Gór Izerskich, a kto wie może nawet i Sudetów Zachodnich, przy czym jest, to obiekt całkowicie nieznany.

 Komnata w Czerwonych Skałkach.

W orientacji powrotnej udajemy się z rejonu Czerwonych Skałek w dół Doliny Kamiennej, zwiedzając po drodze dawne wyrobiska i kamieniołomy granitu, ulokowane na stoku i podcięte często stromymi ścianami.  

 Żmija zygzakowata wygrzewająca się na grobli kamiennej.

 Czerwone Skałki rejon kamieniołomów.

Schodząc w dół na azymut, pokonujemy ogromne blokowiska granitowe oraz fragmenty grobli kamiennych służących niegdyś za torowisko transportowe dla niemieckich zakładów pozyskiwania granitu, w rejonie tym także należy uważać na wygrzewające się w słoneczne dni żmije zygzakowate. W ostateczności ze stromego stoku Czerwonych Skałek schodzimy w dół w rejonie Spławu, gdzie obieramy kierunek na Szklarską Porębę lub na Jakuszyce. 

/Jan Wieczorek/

Foto: Jan Wieczorek 

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com

Czerwone Skałki Tabela Obiektów

1/Schronisko nr.1 Przy Brzózce. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 7m,30cm. Jaskinia ma 3 wejścia. Wejście A/ o szerokości 122cm i wysokości 135cm. Wejście B/ Wysokość126cm, Szerokość 142cm. Wejście C/ za 1)wąskie dla człowieka (szczelina).	Blokowo-rumowiskowe Jasne. Posiada trzy wejścia.	Czerwone Skały
Inwentaryzacja	Jan Wieczorek
2/Schronisko nr.2. Korytarzyk. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 3m 20cm. Wysokość na wejściu 52cm. Szerokość 47cm.	Nisza i szczelina. Dwa wejścia.	Czerwone Skały
3/Schronisko nr.3.. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 6m 80cm. Wysokość na wejściu 96cm. Szerokość 71cm.	Rumowiskowe. Dwa otwory.	Czerwone Skały
4/Schronisko nr.4. + Nisza /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość  łączna 17m 30cm. Wejście nr2/ Wysokość na wejściu 83cm. Szerokość 102cm.	Nisza podskalna i schronisko gruzowe. Najpierw nisza z okapem, potem schronisko z trzema wlotami, poziom dolny odnogi ok.2,5m. Jedno wejście otwarte.	Czerwone Skały
- Nisza pod zsuniętym blokiem -Nisza pod Okapem - Nisza podszczytowa. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Nisza pod zsuniętym blokiem 3m.70cm. dł.	Nisze podskalne	Czerwone Skały
5/Schronisko nr.5 – Szczytowe w Czerwonych Skałach. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość obiektu 7m, 30cm.	Schronisko szczytowe,wielootworowe.	Czerwone Skały
6/ Jaskinia Szczytowa w Czerwonych Skałach. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 23m,40cm. Wejście A/ o szerokości 56cm i wysokości 148cm. Wejście B/ Wysokość 47cm, Szerokość 54cm.	Obiekt złożony blokowo-rumowiskowy. Wielootworowy.	Czerwone Skały
7/ Jaskinia Spiralna pod Blokiem /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 23m,30cm.	Jaskinia blokowo szczelinowa.	Czerwone Skały
8/Schronisko nr.6. W pobliżu 3 nisze /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 6m,70cm. Wejście 60cm h. na 1m szer.	Schronisko nisza	Czerwone Skały
9/ – Kanciasty Labirynt. W pobliżu 3 nisze /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość całkowita 19,50cm. Wejście główne szer.110cm, h 95cm.	Schronisko złożone blokowo-rumowiskowe, wielootworowe.	Czerwone Skały
10/Schronisko nr.7 – Rozwarte. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 4m,68cm. Wejście 124cm h. na 110cm szer.	Schronisko podskalne.	Czerwone Skały
11/Schronisko nr.8 Przy Grzybie  /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 5m,70cm. Wejście 143cm h. na 148cm szer.	Schronisko podskalne. Dwa otwory	Czerwone Skały
12/Szczelina przy Grzybie /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 6m,50cm. Wejście 143cm h. na 148cm szer. Wejście B/ 63cm h. na 42cm szer.	Schronisko szczelinowe. Dwa wejścia w środku zacisk.	Czerwone Skały
13/Schronisko nr.9 szczelinowe - Pochyła Szpara. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 9m,80cm. Wejście 164cm h. na 45cm szer.	Schronisko szczelinowe.	Czerwone Skały
14/Schronisko nr. 10. - w pobliżu nisza /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 4m,30cm. Wejście 70cm h. na 62.cm szer.		Czerwone Skały
15/Schronisko nr11 – Jagodziane /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 8m,90cm. Wejście A/ 133cm h. na 71.cm szer. B/ Otwór szeroki.	Rumowiskowe. 3 wejścia.	Czerwone Skały
16/Schronisko nr12 - Skręcający Korytarz . /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 8m. Wejście A/ 256cm h. na 43.cm szer.	Jaskinia szczelinowa.	Czerwone Skały
17/Schronisko nr13 - Na Pęknięciu. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość ok. 4m.		Czerwone Skały
18/Komnata w Czerwonych Skałach. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 5m. Szerokość na dole 3m,30cm.	Nisza otwarta z 2 stron	Czerwone Skały
19/Schronisko nr14 – Schron za Okapem. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 16m. Wejście  114cm h. na 138.cm szer.	szczelinowe	Czerwone Skały
20/Jaskinia Przy Jarzębinie. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 25m, 80cm.	Dwa wejścia.	Czerwone Skały
21/Schronisko nr.15 - Spękane. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość 13m.70cm Wejście  81cm h. na 145.cm szer.		Czerwone Skały
22/Jaskinia Labirynt. /Jan Wieczorek/ 2014r.	Długość ok. od 50 do 70 m. Do pomiaru szczegółowego.	Jaskinia blokowo-rumowiskowa. Wiele otworów.	Czerwone Skały
23/ Nisza za Labiryntem /Jan Wieczorek/ 2014r.	Ok. 6m dł.		Czerwone Skały
24/ Nisza Rekin /Jan Wieczorek/ 2014r.	Do pomiaru.	Wiele korytarzy	Czerwone Skały
W pobliżu 4 nisze /Jan Wieczorek/ 2014r.			Czerwone Skały
25/ Nisza z Okapem /Jan Wieczorek/ 2014r.	Ok. 8m dł.		Czerwone Skały