Zaćmienie Słońca i Dąb Pokoju na Ulinie.

      

Ulina Dąb Pokoju zaćmienie.

     
   Piękno krajobrazu Gór Kaczawskich, polega na tym, że nie mamy tu jednego wału górskiego, lecz pejzaż na przemian pojawiających się grzbietów i znajdujących się pod nimi dolin oraz obniżeń. Najwyższe szczyty oczywiście nie mogą tutaj  przyprawić turystów o zawrót głowy, gdyż są z reguły łagodnie wyprofilowane, choć bywa, że czasem mają dość strome fragmenty, o czym wiedzą doskonale osoby uprawiające na tym obszarze biegi górskie. 

 Ulina widok na Karkonosze.

Sieć szlaków turystycznych wydaje się być w Górach Kaczawskich wyważona, choć w niektórych przypadkach, aż nasuwa się wyznaczenie logicznych tras do atrakcji, które pozostają nierozpoznawalne. Na terenie Gór Kaczawskich obecnie nie ma żadnego schroniska turystycznego, dookoła którego podobnie jak w okresie przynależności tych gór do Niemiec mógłby organizować się ruch turystyczny.

 Góry Sokole z Uliny.

Szczególnym punktem pozwalającym na podziwianie krajobrazu pozostają okolice Przełęczy Widok w Grzbiecie Południowym, gdzie niegdyś znajdowała się przystankowa gospoda Stephans Gasthaus, w której to zatrzymywały się dla odpoczynku i podziwiania widoku Karkonoszy, Rudaw Janowickich i Kotliny Jeleniogórskiej dyliżanse kursujące na trasie Legnica - Jelenia Góra. Obecnie wiedzie tędy ruchliwa szosa nr 365, która pod względem widokowym należy do jednej z najpiękniejszych w całych Sudetach.

 Śnieżka z Uliny.

 Wschód na Ulinie.

Malowniczy szlak wiedzie także od Przełęczy Widok w kierunku Radomierza, tu Góry Kaczawskie, fragmentami przypominają krajobraz bieszczadzki. Natomiast mało kto dziś wie, że warto także zejść nieznakowanymi drogami na pobliskie szczyty takie jak Ulina (561m n.p.m.), by zobaczyć rozległe panoramy i móc nacieszyć się pięknem i dzikością przyrody.

 Dziwiszów z Uliny.

Położona nad dawną wsią letniskową Dziwiszowem Ulina (Ober Hofberg), leży w bocznym ramieniu Grzbietu Południowego Gór Kaczawskich, podłoże geologiczne  stanowią tu ordowickie fyllity z kwarcytami otoczone przez staropaleozoiczne łupki zieleńcowe z soczewami ryolitów. Największą atrakcją jest tu jednak  potężna przestrzeń, stanowiąca dom dla dzikich zwierząt oraz rozległa panorama. 

 Ulina.

 Jan Wieczorek obraz -Miraże Kedaru.

Ulina Dąb Pokoju o wschodzie.

Po długich dziesięcioleciach  turystycznego zapomnienia, już prawie nikt nie zdaje sobie sprawy, że na Ulinie w okresie niemieckim znajdował się jeden z bardziej popularnych punktów widokowych: Muckenerplatz oraz o tym, że w późniejszym czasie niemieckie towarzystwo turystyczne „RGV” ustawiało na tym szczycie pawilon widokowy.

Oczywiście walory szczytu, choć nie biegnie tutaj żaden szlak turystyczny i nie ma tutaj żadnych budowli turystycznych pozostają wciąż niebagatelne. 

Ulina Dąb Pokoju o wschodzie.

Z racji tego, że Ulina nie jest porośnięta lasem, a jedynie znajdują się na jej stokach pojedyncze drzewa, w tym okazały pomnikowy Dąb Polny, zwany także Dębem Pokoju jest to miejsce, które koniecznie trzeba zobaczyć głównie ze względu na rozległą panoramę Karkonoszy, Rudaw Janowickich i Kotliny Jeleniogórskiej i niezapomniane wręcz zjawiskowe wschody słońca; zwłaszcza, gdy fotografujący ustawi się w pobliżu 20- metrowego starego Dęba Pokoju (Quercus robur) . 
 

 Dąb Pokoju i częściowe zaćmienie Słońca 20.03. 2015r.

 Dąb Pokoju i częściowe zaćmienie Słońca 20.03. 2015r.

 Dąb Pokoju i częściowe zaćmienie Słońca 20.03. 2015r.

Dąb Pokoju zaćmienie.

Do tego cudownego miejsca w Sudetach najszybciej dotrzemy ze wsi Dziwiszów (Ober Berbisdorf), a ściślej od pętli autobusowej MZK w Dziwiszowie, gdzie zatrzymuje się autobus linii nr.10. Kursujący od Dworca PKP w Jeleniej Górze. Kolejno pieszo maszerujemy do pierwszego ostrego zakrętu, a więc przez chwilę obecnie już ruchliwą szosą wspinającą się z Dziwiszowa ku przełęczy Widok. Na zakręcie odbijamy w prawo, w lekko wspinająca się do góry polną drogę, którą następnie kierujemy się na szczyt Uliny lub wariantami, trawersem dochodzimy do dębu szypułkowego na jej stokach.  

/Jan Wieczorek/

Foto: Jan Wieczorek

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com

 

Przednia Kopa w Górach Opawskich

 Przednia Kopa Hohenzollernwarte

        

    Góry Opawskie, w granicach Polski stanowią najbardziej na wschód położony fragment Sudetów, który tak naprawdę stanowi część większej grupy górskiej zwanej Jesionikami. W granicach Polski wyizolowany obszar Gór Opawskich mający nieco ponad 30km², zaliczany jest do Sudetów Wschodnich. Geologicznie obszar Zlatohorskiej vrchoviny (Gór Opawskich) składa się z dwóch odrębnych części tj. jednostek: Moldanovicum i Brunovistulicum.

 Widok ze stoków Przedniej Kopy na Biskupią Kopę.

 Głuchołazy i Masyw Góry Parkowej.

Głuchołazy położone nad Białą Głuchołaską zostały założone w wieku XIII przez biskupa Wawrzyńca. Wrocławski biskup, aby zapobiec ekspansji czeskich Przemyślidów na tereny przygraniczne, gdzie znajdowały się złoża złota postanowił założyć w zakolu Białej Głuchołaskiej miasto i zamek zwany Ziegenhals, w ten sposób w wiekach kolejnych XIV-XVI, Głuchołazy stały się podobnie jak znajdujące się pod drugiej stronie granicy Zlaté Hory szybko rozwijającym ośrodkiem bazującym na wydobyciu złota. 

 Głuchołazy rynek.

Głuchołazy pod względem atrakcji turystycznych prezentują się bardzo dobrze, historia górnictwa, ale i też dalsze wzloty i upadki miasta oraz jego ponowne XIX -wieczne narodziny w formie uzdrowiska, dają nam możliwość obejrzenia zabytkowego centrum i zdroju położonego u stóp Góry Parkowej.

 Głuchołazy kamienica masońska i wieża bramy górnej.

Z położonych blisko granicy Głuchołaz odbywamy dalsze wycieczki do Czech, ale i w masyw pobliskiej Góry Parkowej, która składa się z trzech kulminacji: Przedniej Kopy (495m n.p.m.), Średniej Kopy (543m n.p.m.) i Tylniej Kopy (535m n.p.m.). Wycieczki te mają charakter spacerowy i pozwalają wstępnie zapoznać z Górami Opawskimi. 

 Głuchołazy Zdrój.

Po wyjściu z Głuchołaz Zdroju, możemy na kilka sposobów dotrzeć na poszczególne wierzchołki Góry Parkowej, wchodzącej w skład Parku Krajobrazowego Góry Opawskie.

Masyw Góry Parkowej: Droga Krzyżowa i Studnia Jakuba.

 Masyw Góry Parkowej.

I tak na Sarnim Potoku oglądamy pozostałości dawnej tamy górniczej, ku Przełęczy Siodło (550m n.p.m.) możemy przejść Drogą Krzyżową, najciekawiej jednak prezentuje się szczyt Przedniej Kopy z ruinami dawnego schroniska - restauracji na szczycie (Holzbergbaude) z nieczynną wieżą widokową (Hohenzollernwarte). Możemy sobie jednak tylko wyobrazić jak pięknie musiało wyglądać te miejsce w okresie prosperity i jaki widok rozciągał się z tej mocno zaniedbanej dziś wieży widokowej. 

Przednia Kopa Hohenzollernwarte.

Tuż pod szczytem Przedniej Kopy znajduje się neogotycka kaplica św. Anny wybudowana nad 10-metrową krawędzią Wiszących Skał, zbudowanych z kwarcytów i łupków. 

 Przednia Kopa: Wiszące Skały i kaplica św.Anny.

Dawne tereny górnicze i płuczki znajdują się w zakolu Białej Głuchołaskiej, szczególnie dużo śladów po dawnym górnictwie oglądamy w Rezerwacie Nad Białką, utworzonym w 1999r.

 Rezerwat "Nad Białką".

 Bialska Sztolnia.

W orientacji powrotnej zwiedzamy Bialską Sztolnię – gdzie przechodzimy przez oświetlony światłem naturalnym, a także i wmontowanymi w posadzkę halogenami (możliwe nocne zwiedzanie) przebity w skale tunel. - Bialska Sztolnia jest obiektem powstałym po wydobyciu złota, ciągnie się wzdłuż złotonośnej żyły kwarcowo-skaleniowej, występującej w łupkach łyszczykowych, to tutaj właśnie, tuż przy korycie Białej Głuchołaskiej głuchołascy mieszczanie, żegnali się z bliskimi udającymi się zagranicę.

Tekst i foto : Jan Wieczorek, 
mapa tablicy edukacyjnej na Górze Parkowej.

W ramach działalności Dzikich Sudetów proponujemy Państwu uczestnictwo w szeregu atrakcyjnych eksploracjach i wyprawach turystycznych prowadzonych przez kulturoznawcę i eksploratora sudeckiego Jana Wieczorka, który pokaże Państwu miejsca ze wszech miar interesujące, jak i też dzikie i tajemnicze, a bywa, że całkiem świeżo odkryte... 

DZIKIE SUDETY

e-mail: d.sudety@gmail.com