Translate

sobota, 22 czerwca 2013

Sudeckie zioła - Pokrzywa zwyczajna



 Pokrzywa zwyczajna.

       Wykorzystuje się liście i korzeń. Liście pokrzywy (Urtica dioica) zbiera się od czerwca do września, zaś korzeń wykopuje się  jesienią lub wczesną wiosną.

Skład chemiczny i działanie: W surowcu występują karatenoidy, chlorofil, witamina B2, kwas pantotenowy, witamina C, kwas mrówkowy i inne związki. Korzenie działają ściągająco; liście moczopędnie, przeciwbiegunkowo, przeciwgośćcowo, wzmacniająco, hamują krwawienia – stąd ich największe zastosowanie jako leku roślinnego.

Działanie pokrzywy: oczyszczające, usprawniające procesy przemiany materii, obniżające ciśnienie krwi, przeciwkrwotoczne. Zwiększa poziom hemoglobiny, pobudza czynność wydzielania trzustki, obniża nieznacznie poziom cukru we krwi. Stosuje się w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, dróg moczowych, kamicy moczowej, schorzeniach skórnych.

 Pokrzywa zwyczajna.

Postacie leku: Odwar z liści. 2 łyżki zalać 2 szklankami gorącej wody, gotować łagodnie przez 5 minut. Odstawić na 10 minut. Przecedzić wlać do termosu. Pić po 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie po jedzeniu jako środek poprawiający przemianę materii, w niedokrwistości, jako lek uodparniający.

 Urtica dioica.
Inne: Niegdyś używana jako surowiec do zup i podobnie jak szpinak do sałatek, niekiedy jedzona na surowo, stosuje się też pokrzywę ze względu na właściwości parzelnicze do "biczowania" skóry, używana przez Rosjan w saunach. 

Ostrzeżenia. Brak.



/Jan Wieczorek/
Foto: Jan Wieczorek i rycina z Internetu.

Bibliografia: J.Kwaśniewska, K.Mikołajczyk - "Zbieramy zioła" oraz na podstawie wielu książek o ziołach. 




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz