Translate

sobota, 27 lipca 2013

Sudeckie zioła - Lipa drobnolistna



 Kwiat lipy.


    Surowcem  (Tilia mordata) są rozkwitające kwiatostany wraz z podsadkami. Zbiera się je pod koniec czerwca lub w lipcu (nie zbiera się kwiatów przekwitłych). Lipę zbieramy gdy jest sucho i przechowujemy w szczelnie zamkniętych pudełkach.

Skład chemiczny i działanie: Kwiat lipy zawiera związki flawonowe – w większości pochodne kwercetyny i kemferolu, garbniki, węglowodany, śluz, kwasy organiczne, olejek lotny, witaminy grupy PP, aminokwasy. Działa napotnie, przeciwbólowo, żółciopędnie i przeciwskurczowo, pobudza wydzielanie soku żołądkowego, uspokaja, nieznacznie obniża lepkość czerwonych krwinek.



 Kwiat lipy, stanowisko Wzgórza Dziwiszowskie.
Stosuje się w stanach gorączkowych, przeziębieniach, grypie, anginie, zapaleniu oskrzeli,  zaburzeniach trawiennych, nadmiaru pobudliwości nerwowej. Zewnętrznie do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych.

 Aleja lipowa w Dziwiszowie.


 Lipa Dziwiszów.
Postacie leku. Napar: 1-2 łyżek kwiatu lipy zalać szklanką wrzątku, zostawić pod przykryciem przez 10 minut. Odcedzić. Pić 3 razy dziennie po pół szklanki płynu. - Napar z dodatkiem malin: Kwiat lipowy i suszone maliny (w równych częściach zaparzyć, dodać miodu ( napotny). - Miód lipowy jest napotny. - Odwar do użytku zewnętrznego: 8 łyżek kwiatu lipy zalać  2 szklankami letniej wody, gotować 20 minut i odcedzić. Używać do płukania jamy ustnej i gardła lub do kąpieli (przy nerwobólach).

Ostrzeżenia: brak.

/Jan Wieczorek/
Foto: Jan Wieczorek

Bibliografia: J.Kwaśniewska, K.Mikołajczyk - "Zbieramy zioła" oraz na podstawie wielu książek o ziołach.  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz