Translate

wtorek, 6 maja 2014

Sudeckie zioła - Głóg


Głóg tablica.


Oba głogi, dwuszyjkowy (Crataegus oxycantha) i jendoszyjkowy (Crataegeus monagyna) mają takie same właściwości. Kwiatostany wraz z kilkoma liśćmi zbiera się w pełni kwitnienia, czyli gdy część kwiatów jest jeszcze w pączkach, wówczas ścina się je wraz z 2-5 liśćmi, sekatorem lub nożem. Zbiór powinien być prowadzony w dni bezdeszczowe i po obeschnięciu rosy; okres kwitnienia głogu jest krótki 2-3 dni. Surowcem są też owoce (bez szczypułek), zbiera się je w pełni dojrzałe, we wrześniu i październiku.

 Głóg stanowisko Góry Kaczawskie.


Kwiatostany i owoce głogu zawierają: heterozydy flawonoidowe (kwercetyna, witeksyna i inne), następnie związki trójterpenowe, purynowe, aminy, garbniki. - Głóg ma duże ilości witaminy B1, dlatego też, surowiec działa rozkurczająco, nasercowo, moczopędnie oraz uspokajająco.

 Owoce Głogu.

Preparaty z głogu działają rozszerzająco na naczynia wieńcowe, zwiększają przepływ krwi, doprowadzającej tlen do mięśnia sercowego. Doświadczenia przeprowadzone na psach wykazały, że przepływ krwi przez naczynia wieńcowe zwiększał się o 80%, a jednocześnie następowało zwolnienie pulsu. Poprawa wydolności serca, powoduje, że lek ten stosuje się w leczeniu osób starszych, gdzie serce jest już znacznie obciążone i nie w pełni sprawne.

 Głóg kwiat, stanowisko Góry Kaczawskie.
Preparaty głogu stosuje się również w zaburzeniach krążenia krwi w mózgu, w ogólnych zaburzeniach krążenia krwi, w dusznicy bolesnej, nadciśnieniu, bólach i zawrotach głowy oraz ogólnym zmęczeniu.

 Głóg kwiat, stanowisko Góry Kaczawskie.
 
Głóg -Góry Kaczawskie.
Odwar: 1 łyżeczkę kwiatów zalać 2/3 szklankami ciepłej wody. Gotować 2 minuty, przecedzić, dopełnić wodą do 2/3 szklanki. Pić 2 razy dziennie po jedzeniu 2/3 szklanki, stosować w dolegliwościach sercowych, nadciśnieniu, zmianach miażdżycowych. Z owoców robi się m.in herbatki.

Ostrzeżenia. Przetworów z głogu powinny unikać osoby z niskim ciśnieniem.

/Jan Wieczorek/
Foto: Jan Wieczorek i tablica z internetu.

Bibliografia: J.Kwaśniewska, K.Mikołajczyk - "Zbieramy zioła" oraz na podstawie wielu książek o ziołach.

1 komentarz: