Translate

środa, 29 kwietnia 2015

Bečkovský vodopád i Jański Wierch.

Bečkovský vodopád.

             Przedzielona polsko-czeską granicą południowa cześć Gór Kruczych (cz. Vrani Hory), to rejon mało odwiedzany przez polskich turystów, wciśnięty pomiędzy tzw. – „Worek Okrzeszyna”, Góry Jastrzębie (Jestřebí hory) i Bramę Lubawską.

Położone w Sudetach Środkowych Góry Krucze stanowią podjednostkę Gór Kamiennych, będącą częścią większego obszaru Sudetów, jaką jest powstała w wyniku erozji gór Niecka śródsudecka. 

Vrani hory - Góry Krucze.

Sudety przez okres swojego istnienia podlegały także procesom erozji, związanym ze zmianami klimatu, działania wody, morza i wód płynących oraz wietrzenia fizycznego, chemicznego i organicznego. - Odwrotny do wynoszenia w górę terenu, proces zrównywania powierzchni ziemi, czyli denudacji, polegał na tym, że zrównaniu ulegały obszary górskie, wypiętrzone w trakcie orogenezy waryscyjskiej nawet do wysokości dzisiejszych Himalajów. 

Niecka śródsudecka widok na Zawory i Góry Jastrzębie z podnóża Gór Kruczych.


Podczas niszczenia Sudetów, za sprawą erozji dochodziło do transportu i osadzania w Niecce sródsudeckiej i północnosudeckiej istniejących już skał osadowych, metamorficznych i magmowych, w ten sposób powstawały takie skały jak: iły, piaskowce i zlepieńce. 

 Beckovski Potok w  czeskich Górach Kruczych.
 
 Skały ryolitowe.
Geologicznie Góry Kamienne zbudowane są ze skał wulkanicznych i osadowych, podobnie południkowo ułożone Góry Krucze, będące zachodnią częścią Niecki śródsudeckiej, budują skały osadowe (piaskowce, zlepieńce) oraz skały pochodzenia wulkanicznego (porfiry) i osady wulkaniczne powstające w wyniku osadzania się pyłów wulkanicznych (tufy). 

Mało znana wśród polskich turystów czeska cześć Gór Kruczych, to przede wszystkim obszar, gdzie oprócz interesujących widoków panuje cisza podkreślająca walory przyrodnicze tego obszaru, dlatego niekoniecznie trzeba planować tutaj wędrówki z orientacja na pokonanie jak największej ilości kilometrów, a raczej wolniejszym tempem udać się na romantyczny górski spacer.

Vrani hory - Královecký Špičák
Najwyższym szczytem w tym paśmie Gór Kamiennych jest położony po czeskiej stronie  Královecký Špičák (881m n.p.m.), na którego możemy powędrować m.in. z czeskich Bernartic lub z polskiego Okrzeszyna. - Z Královeckego Špičáka, rozciągają się piękne widoki na Karkonosze i Śnieżkę oraz na Rychory i Wzgórza Bramy Lubawskiej. 

Vrani hory - Bečkov.


My jednak z czeskich Bernartic kierujemy się w kierunku administracyjnie im podlegającej wsi o charakterze osady czyli do Bečkova. Malownicza wieś otoczona jest z kilku stron granicą z naszym krajem, można do niej bezproblemowo dojść także od strony Okrzeszyna odchodząc nieco od szlaku niebieskiego, biegnącego w pasmo Gór Kruczych.

Vrani hory - Bečkov figura św. Jana Nepomucena.


W Bečkovie oglądamy pięknie wkomponowane w krajobraz domy i zabudowania gospodarcze, stary kościół i rzeźbę Jana Nepomucena. Jednak największa atrakcją tej uroczej wsi, jest położony w jej sąsiedztwie Bečkovský vodopád, do którego bez większego wysiłku możemy udać się wyznaczoną drogą od „miejsca parkingowego” przy pensjonacie Zátiší.

Bečkovský vodopád.
Bečkovský vodopád, to w gruncie rzeczy mała kaskada spływająca po osuniętym do koryta  Bečkovskiego Potoku ryolitowym bloku skalnym. Dojście do jaru, w którym znajduje się wodospad prowadzi trawersem przez Dlouhą stran.

 Droga w kierunku wodospadu.
 
 Progi na potoku
 Progi na potoku.
Wyznaczoną trasą dochodzimy najpierw do miejsca, gdzie na podobieństwo wywierzyska wybija ze skały Bečkovski Potok. - Źródło tego strumienia wypływa dosłownie z pod stromych ścian skalnych, następnie poprzez małe ryolitowe progi, potok spływa w dół do dzikiego jaru, gdzie znajduje się wodospad. 

Bečkovský vodopád.

- Do samego wodospadu trzeba nieco zejść na przełaj po mało zwięzłych stokach. 
Bečkovský vodopád.

 Bečkovský vodopád.


Bečkovský vodopád, położony 150 metrów od granicy z Polską ma ok. 3 m wysokości i najlepiej prezentuje się wczesną wiosną w czasie tajania pokrywy śnieżnej lub po dużych opadach deszczu.

 Widok na Beckov i Okrzeszyn i Jański Wierch od strony Gór Kruczych.
 
Bečkov.
Z osady Bečkov możemy również udać się na mało odwiedzany Jański Wierch (697 m n.p.m.), który czasem mylnie bywa przez Polaków zaliczany do Gór Kruczych, a co za tym idzie do Gór Kamiennych.

Jański Wierch (697 m n.p.m.).



Graniczny Jański Wierch (Johannesberg), zbudowany jest z górno karbońskich piaskowców i zlepieńców, jest to najwyższy szczyt polskich Gór Jastrzębich (Jestřebí hory), łatwo dostępny od strony „Worka Okrzeszyńskiego”.

 Góry Jastrzębie z okolic wzniesienia Hony.

Jestřebí hory.
Czeskie Jestřebí hory zaczynają się niemal na peryferiach Trutnova, tu od północnego zachodu graniczą z wzgórzami zaliczanymi do Karkonoszy, dalej na północ dochodzą do samej granicy z Polską w okolicach Okrzeszyna i następnie stykają się z Górami Kruczymi. 

 W drodze na wierzchołek Jańskiego Wierchu.

Niegdyś turyści z Polski wybierali się właśnie na najwyższy szczyt Gór Jastrzębich z Worka Okrzeszyńskiego i kierowali się przez granicę przejściem turystycznym do Petříkovic, skąd szlakiem turystycznym dochodzili do Žaltmana (739m n.p.m.) i z powrotem przez Radvanice i Chvaleč, wracali do Okrzeszyna. Trzeba wiedzieć, jednak, że Góry Jastrzębie, są pasmem o długości ok. 20 km i dochodzą aż do Hronova koło Nachodu.

Góry Jastrzębie granica Czechy - Polska.


 Zerwy Jański Wierch.
Z Bečkova na Jański Wierch dojdziemy po skomunikowaniu się z żółtym szlakiem turystycznym z Bernartic do Petříkovic. Natomiast, gdy dysponujemy samochodem, powinniśmy kierować się drogą w kierunku widocznych wiatraków (farma wiatrowa) i zaparkować auto w pobliżu wzniesienia Hony, gdzie następnie od drewnianej wiaty, po paruset metrach dochodzimy najpierw do czeskiego żółtego, a potem do polskiego zielonego szlaku poprowadzonego wzdłuż granicy od Mieroszowskich Ścian do Przełęczy Okraj.

Krausova vyhlídka.
Wraz z podejściem pod górę ujawnia się nam geomorfologia Jańskiego Wierchu, wchodzimy bowiem na próg o charakterze kuesty (termin wywodzący się z języka hiszpańskiego na oznaczenie „stoku” /próg denudacyjny, próg strukturalny/; jest, to stromy, asymetryczny stopień lub próg powstały na obszarze o budowie monoklinalnej wskutek różnej odporności warstw skalnych na denudację), od strony polskiej stok wznosi się łagodnie, zaś na samym szczycie w kierunku Czech nagle obrywa się stromym uskokiem i zerwami skalnymi.


Jański Wierch (697 m n.p.m.) w skale otwór jaskini  Medvědí doupě.



Otwór jaskini  Medvědí doupě.
Otwór jaskini  Medvědí doupě.
Skałki jakie obserwujemy na grzbiecie i stokach Jańskiego Wierchu i dalej na Krausovu vyhlídku, to piaskowce i zlepieńce, niektóre z tych formacji przybierają ciekawe formy, inne postać urwiska sięgającego do ok.20m. wysokości, w jednej ze skał tuż pod szczytem występuje też pseudokrasowa jaskinia: Medvědí doupě o długości 10m (w obrębie góry występują też stare sztolnie prawdopodobnie pozostałości po dawnych kopalniach węgla kamiennego). 

Krausova vyhlídka.

Panorama z Jańskiego Wierchu i Krausovu vyhlídku obejmuje: Zawory, Wyżynę Broumowską, Jestřebí hory i Trutnovsko, Rychory, Karkonosze, Góry Krucze i częściowo Rudawy Janowickie oraz Góry Wałbrzyskie, także jest to miejsce godne odwiedzin również dla osób parających się fotografowaniem sudeckich krajobrazów.

Kliknij link na film z wodospadem.
 
/Jan Wieczorek/
Foto: Jan Wieczorek i zdjęcia z internetu.


Bibliografia: Piotr Migoń - "Geomorfologia", Marek Staffa - " Słownik geografii turystycznej Sudetów (T.9).

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz