Translate

poniedziałek, 24 listopada 2014

Jaskinia Walońska




 Jaskini Walońskiej.
      Jedną z najłatwiej dostępnych jaskiń krasowych w Górach Kaczawskich jest Jaskinia Walońska (Matzenloch) położona na stokach  masywu Maślaka (Okopowa 715m n.p.m.). Z racji tego, że znajduje się ona w pobliżu wsi Podgórki, bywa także nazywana Jaskinią w Podgórkach.

 W Jaskini Walońskiej.
Historia poznania Jaskini Walońskiej sięga prawdopodobnie okresu kiedy, to w Sudetach pojawili się poszukiwacze minerałów (Walończycy) pochodzący z Wenecji, Belgi, Holandii i Niemiec. W Górach Kaczawskich podobnie jak w Karkonoszach, Górach Izerskich czy Rudawach Janowickich Walończycy skupili się na penetracji miejsc, w których szczególnie można było się spodziewać występowania złota oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych.

Jaskinia Walońska polewy kalcytowe.
Czego szukano w XVII wieku w Jaskini Walońskiej, skoro mamy tu do czynienia z występowaniem minerałów miękkich, nieprzydatnych do zastosowania w jubilerstwie? Nazwa jaskini mimo tego, że wywodzi się od Walończyków, niekoniecznie zatem musi oddawać prawdę na korzyść lansowanej w opowieściach tezy o zbieraczach minerałów.  

 Tabliczka przy Jaskini.
Jaskinia Walońska z racji tego, że jest bardzo łatwo dostępna musiała być odwiedzana przez ludzi zapewne już w czasach prehistorycznych, jednak na ślady pobytu grup koczowniczych w jaskini nigdy nie natrafiono.

Wlot Jaskini Walońskiej.
Na wycieczkę do znanej, ale mało odwiedzanej Jaskini Walońskiej możemy wybrać się nawet z dziećmi, najdogodniejsze dojście prowadzi z Podgórek tj.: zaczynamy wędrówkę od miejsca gdzie znajdują się w Podgórkach ślady po dawnym gospodarstwie rolnym PGR i zmierzamy dalej pod górę polną drogą do skrzyżowania z aleją porośniętą starymi drzewami. Po skręcie w prawo idziemy przez kilkaset metrów do ściany lasu, gdzie znajduje się tablica informująca o tym, że znajdujemy się w rezerwacie przyrody Buczyna Storczykowa na Białych Skałach. 

Rezerwat Buczyna Storczykowa na Białych Skałach.

Rezerwat znany jest z występowania rzadkich roślin chronionych, rosnących w poszyciu bukowego lasu, wiosną możemy podziwiać tutaj lilie złotogłów i kilka gatunków storczyków. Nie zrywajmy jednak tych kwiatów, a nasze dzieci nauczmy szacunku do przyrody, aby zachować każde rzadkie stanowisko w możliwie niezmienionym stanie. Lepiej będzie zabrać ze sobą lupę i przyjrzeć się rosnącym czasem niemal przy drodze kwitnącym kwiatom i kolejno co roku w ramach spaceru wiosennego nacieszyć się ich widokiem bez jakiejkolwiek interwencji w stan przyrody.

 Droga - leśny dukt tuż przy jaskini.
 Jaskinia Walońska.
- Od tablicy rezerwatu (tuż za nią) podąża w lewo, w górę ścieżka, którą idziemy około 300 metrów, aż do wyżej położonej leśnej drogi. Gdy już dojdziemy do tego duktu, po prawej stronie (około 10 metrów dalej) zauważymy na jednym z drzew tabliczkę informacyjną o dojściu do wlotu jaskini. Po około 200 metrach idąc tak jak wskazuje tabliczka dochodzimy do otworu Jaskini Walońskiej, znajdującego się w porośniętych z zewnątrz roślinnością skałach wapiennych. Tu także znajduje się tabliczka wskazująca  że miejsce, to objęte jest ochroną. 

 Napis akt wandalizmu.
Niestety przed jaskinią czasami rozpalane jest (prawdopodobnie przez tubylców) ognisko, jednak to, co najgorsze pojawiło się na jednej ze ścian znajdujących się tuż przy jaskini. Widzimy tutaj typowy akt wandalizmu, tj. wymalowane farbą napisy "Rambo WP AD SP" estetycznie degradujące te piękne miejsce (wypadałoby owe pseudomalowidło usunąć ze skały myjkami podciśnieniowymi).

Wejście do Jaskini Walońskiej.



Wejście do obiektu jest dość obszerne, wskazane jest jednak założenie jakiegoś ubrania ochronnego, rękawiczek i zabranie ze sobą latarki, mimo tego, że światło wpada do środka jaskini na odległość ok. 12 m.  

Wejście do Jaskini Walońskiej.

 Formy naciekowe.
Zwiedzanie jaskini nie sprawia żadnego problemu, w ostatniej części obiektu trzeba jedynie troszkę przykucnąć i uważać zarówno na głowę jak i patrzeć pod nogi. 

 Jeziorko okresowe.
Jaskinia jest sucha, choć są miejsca zawilgocone w spągu (namulisko stanowią głazy oraz kamienie przemieszane z próchnicą, dalej glinką), stropie i na ścianach. 

 Formy naciekowe i widoczne obłupania.

W Jaskini Walońskiej szata naciekowa istnieje jedynie w stanie szczątkowym, ze względu na to, że przez wszystkie lata obiekt był odwiedzany przez ludzi, którzy zabierali sobie na pamiątkę i tak nikle tu występujące formy naciekowe. 

Jaskinia Walońska polewy kalcytowe.


Jeśli chodzi o jaskinie, to, co w nich jest naturalnego, takim stale pozostać powinno, natomiast, jeśli widzimy jakieś śmieci i jeśli, to dla nas nie jest problemem zabierzmy je ze sobą (najlepszą opcją byłoby, aby gospodarze tego terenu raz na jakiś czas posprzątali jaskinię i jej otoczenie), aby te miejsce było jedynie we władaniu sił natury. 

 Myty charakter jaskini walońskiej.
 Jaskinia Walońska.


Jaskinia Walońska powstała w soczewie prekambryjskiego wapienia, obiekt został wypreparowany przez wodę i ma charakter myty, o czym świadczą ślady przepływającej niegdyś wody zachowane m.in. na ścianach jaskini (np. zagłębienia wirowe). Na końcu Jaskini Walońskiej znajduje się małe oczko wodne, które w zależności od stanu przesączania się wód przez skały pojawia się lub niknie.

Jaskinia Walońska polewy kalcytowe.


Kiedy zabierzemy ze sobą jasne światło (reflektor, mocna latarka) zauważymy na ścianach jaskini piękne polewy kalcytowe w kilku kolorach. Dominujący jest kolor oliwkowy, choć widzimy też polewy mleczno-białe. Niestety około trzech lat temu, ktoś w środku Jaskini Walońskiej rozpalił ognisko i tym samym spowodował osadzenie się czarnej sadzy na ścianach całej jaskini! Obecnie kolorowe polewy kalcytowe nabierają już naturalnych odcieni, jednakże dla przebywających w jaskini owadów i nietoperzy fakt palenia ognisk jest totalnym zagrożeniem. 

Jaskinia Walońska polewy kalcytowe.
W drodze powrotnej, jeśli chcemy nieco pokluczyć, możemy w pobliżu Jaskini Walośkiej zobaczyć Białe Skały, Piwniczną oraz Szwedzkie Szańce (pozostałość po umocnieniach z okresu wojny 30-letniej) i z pomocą mapy dotrzeć na szczyty Maślaka: Folwarczną i Okopową gdzie także pojawiają się skałki będące dawniej znakomitymi punktami widokowymi na Góry Kaczawskie i Karkonosze. 

 Psi Kościół na Maślaku.
 
 Tabliczka informacyjna.
Na skałkach znajdujących się na Okopowej – Psim Kościele (Hundkirche), znajdują się wciąż ślady po dawnych punktach widokowych. Sama nazwa skały wywodzi się z czasów wojny 30-letniej, kiedy to zbierali się tu na nabożeństwa protestanci; ludność katolicka z okolicznych wiosek pogardliwie nazwała te miejsce psim kościołem, jak rozumiemy etymologia nazw niekiedy bardzo dużo mówi o zderzeniach kulturowych i stanie tolerancji (świadomości) poszczególnych grup i społeczeństwa.


/Jan Wieczorek/
Foto: Jan Wieczorek i Piotr Frydrych

Kliknij na link do filmu o Jaskini Walońskiej i Podgórkach w Górach Kaczawskich.

1 komentarz:

  1. Fascynujące miejsce. Moja znajomość Sudetów pod kątem jaskiń jest akurat dość uboga, zatem z wielką przyjemnością śledzę popularyzację takowych i to nie tylko na tym blogu.
    A co do opisanego aktu wandalizmu, to jednak nie wiemy czy dopuścili się go akurat survivalowcy, pseudoturyści "trampkowicze" czy lokalsi. Napis przecież niczego jednoznacznie nie udowadnia.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń