Translate

sobota, 27 kwietnia 2013

Jaskinia Pajęcza "Arachnofobii"



 Pająk Meta menardi


   Do łatwiejszych pod względem technicznym jaskiń w rejonie Wojcieszowa trzeba zaliczyć Jaskinie Pajęczą, znajdująca się na II poziomie nieczynnego wyrobiska kamieniołomu marmurów na górze Połom (Kitzelberg) 667m.n.p.m. 

Dojście do jaskini przebiega podobnie jak do Jaskini Nowej (patrz artykuł Jaskinia Nowa), jednakże od dojścia do Jaskini Nowej sprawa się nieco komplikuje i to jest decydujący powód, że Jaskinia Pajęcza mimo, że nie należy do trudnych jest rzadko odwiedzana. 

 Wojcieszów fotografia archiwalna.
Wędrówkę w stronę jaskini zaczynamy od byłej stacji PKP w Wojcieszowie, kierując się w stronę Połomu 667m n.p.m. - Idziemy najpierw na południe wzdłuż torowiska, aby po kilkudziesięciu metrach przy przejeździe kolejowym przejść na prawą część torów i kontynuować początkowo dość łagodnie, a potem nieco stromej, podejście widoczną ścieżką pod wyrównanie przy „jeziorku” Zerówka (krawędź I poziomu wydobywczego).

 W nieczynnych wyrobiskach kamieniołomu.
Dalej z miejsca, w którym się znajdujemy, czyli z nad krawędzi „zerówki”, udajemy się ścieżką w lewo, aby za chwilę po 50 m, skręcić w prawo tj. w wydeptaną ścieżkę wiodącą do góry na II; także nieczynny poziom wydobywczy, gdzie na wypłaszczeniu tego poziomu tuż pod ścianą, znajduje się zakratowany otwór Jaskini Nowej. Podążamy dalej w przód przy krawędzi poziomu (zachować ostrożność), a następnie przez odpęknięte bloki skalne przedzieramy się nieco trawersując pod górę do podstawy tzw.: „Czarnych Ścian”. Od tego miejsca podchodzimy nieco w górę płytami do dwóch otworów Jaskini Pajęczej.

 Jaskinia Pajęcza otwór wejściowy widoczny od wewnątrz.
 
Aby wejść do obiektu należy wybrać otwór większy (nr1), który ma kształt nieregularnego trójkąta o wymiarach 0, 6 m podstawa i 0,8 m wysokości. W tym wypadku eksploracja jaskini obędzie się bez liny, jednak trzeba mieć ze sobą światło, mimo tego, że jaskinia jest w przeważającej mierze jasna.

 Sztuczne wejście do Jaskini Pajęczej.


Jaskinia Pajęcza swą nazwę wynosi od dość licznej populacji sieciarzy jaskiniowych, pająków z gatunku Meta menardi. Osoby, które mają wstręt do wszelkich pełzających stworzeń mogą się tu czuć więc niekomfortowo.

 Kokony pajęcze.
Sieciarze jaskiniowe, są najbardziej jadowitymi pajęczakami na terenie Polski, a ich ukąszenie jest porównywalne z ukąszeniem szerszenia! Sieciarze jaskiniowe żyją w wielu jaskiniach Polski, najliczniej w Jaskiniach Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Na swoje lokum obierają wszystkie miejsca w jaskiniach, gdzie dociera światło, w tym światło nawet bardzo rozproszone (Na Połomie spotkać je możemy w Jaskini Północnej Małej, Jaskini Komarowej, Jaskini Błotnej, Jaskini Wymytej itd.) . 

 Jaskinia Pajęcza.
Kiedy wejdziemy do Jaskini Pajęczej, zobaczymy dość duża salkę rozświetlana przez światło. - Nie zawsze tak tu było, gdyż dwa otwory zostały sztucznie powiększone, aby swobodnie móc wchodzić do jaskini. Jaskinia nie należy do tych z gatunku klaustrofobicznych i źle mogą się czuć w niej jedynie osoby cierpiące na arachnofobię. Co do natury leków i fobii polecam do obejrzenia film z 1993r. pt.: "Taranthriller" w reżyserii Mirosława Dębińskiego z pierwszoplanową rolą Marka Konrada.

 Jaskinia Pajęcza partie za progiem.
Wyróżnia się trzy kategorie fobii: - „fobie proste, charakteryzujące się odczuwaniem lęku np. przed wężami czy pająkami, zamkniętymi pomieszczeniami, wysokością i tym podobnymi; fobie społeczne, w których odczuwa się paraliżujący strach przed kontaktami z innymi ludźmi i znalezieniem się w sytuacjach publicznych; i wreszcie fobie, w których dominują napady gwałtownego obezwładniającego lęku – bez uchwytnej przyczyny.” 

 Plan Jaskini Pajęczej.

 Za progiem w Jaskini Pajęczej.


Co ciekawe nawet osoby przez lata eksplorujące jaskinie np. znany polski pisarz i scenarzysta Wojciech Kuczok, mają szereg fobii, gdyż obiekty jaskiniowe prezentują złożoną budowę składającą się na labirynty korytarzy, ciasne pomieszczenia, ekstremalne przeciski, potężne pod względem głębokości studnie i  najbardziej trudne do przebycia zalane wodą powywijane syfony.  

Dlatego wybierając się na zwiedzanie lub eksploracje jaskiń, powinniśmy starać się zachować spokój i bezpieczeństwo, bo jaskinie to przestrzeń, gdzie nie ma miejsca na rutynę i komercyjne zawody sportowe. Zresztą nie trzeba nikomu nic udowadniać, niestety duża ilość tak zwanych silnych ludzi w szrankach wzmożonej konkurencji kamufluje swoje słabości, doprowadzając często do głupich wypadków. Natura bywa beznamiętna i bezwględna, nie pochyli się nad naszymi porażkami czy zwycięstwami, gdyż w scenografii natury jesteśmy jedynie czasowym migotaniem!

 Jaskinia Pajęcza jest bardzo widna. 
 Po przejściu niskiego otworu nr. 1 Jaskini Pajęczej, znajdujemy się w „Dużej Komorze” sali o wymiarach 4,6m x 8,6m. 
  
Duża Komora w Jaskini Pajęczej.
 
 Jaskinia Pajęcza korytarz.
Prześwietlona - Duża Komora, ma charakter myty, na jej ścianach widzimy rozmaite ślady po przepływającej tu niegdyś wodzie. Spąg jaskini w tym miejscu stanowią duże bloki i głazy, po których trzeba przedzierać się dość ostrożnie! Przy wschodniej ścianie – Dużej Komory, znajduje się niewielki prożek skalny: ok.1 m wysokości, na który można się wspiąć. W prawej części pomieszczenia (ku zachodowi) widzimy jak jaskinia wznosi się w górę do progu skalnego, za którym po lekkim podwspinaniu ukaże się nam drugi wąski otwór jaskini. Natomiast dalej można iść jeszcze wąskim korytarzem ok.6 m. ku SE.

 Jaskinia Pajęcza zejście z progu.


Jaskinia nie ma bogatej szaty naciekowej, jej ściany niekiedy posiadają przebarwienia, widoczne są też polewy kalcytowe i małe draperie. Jaskinia ma charakter suchy, choć są też i miejsca fragmentami wilgotne. Długość jaskini Pajęczej nie jest imponująca, wynosi zaledwie 19 m, przy deniwelacji: 16,4  (+10,6, - 5,8m). Nie zachowały się żadne dane stwierdzające, kto pierwszy odkrył tę jaskinię. Pomiarów jaskini dokonano w 1978 r. oraz w 1994r (H.H.Zyzańscy i inni).  




/Jan Wieczorek/
Foto: Rafał Stypiński, Jan Wieczorek i zdjęcie archiwalne Wojcieszowa.


Bibliografia: M.Paulina - Jaskinie Sudetów, Forum (Time) 24.06 2001, Fobie: Wszystko o źródle okropnych cierpień milionów ludzi, a także o możliwościach tłumienia mechanizmów ich powstawania., W.Kuczok - Poza Światłem. 
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz